قَسم‌نامه

به دَرشـــاقو تا چَما بالا قسم

به دَشْ لَقَه تا چینَه کُلّا قسم

به مُردُونگ و زیر جوقْ تا چالکر

به مُوْلَتـــــَـه تا دَرَّه قیلا قسم

به داشْ درَّه تا تَنگِ تاخْچَه غِلاغ

به اَسمُردَه تا سینَه زُوْرا قسم

به اُوْچِکْــچِکُو و حسین کاکُلی

به باغْ گَپَه تا ریشَه مُوْرا قسم

به کُلِنگْ چرخ و کلنگ مَدْقُلی

به دُمْبُو، به چارَب، به کَنْدا قسم

به دَرَّه دوگولَه، به دره حاموم

به الوند و دربند و صحرا قسم

به آقُل، به باربَند، به مِنْدال‌دُنی

به چالَه چُغُندر، به طِیْلا قسم

به خُنَه بیخینَه، به چیل و به پَکْ

به تَمَنْ نون و به گَنجا قسم

به او هُرَّه دیدی که تَنْدیر داشت

اَ لُوْ کُلَّه تا سر دَریجا قسم

به لَپَک، به اُوْجار، به یَتِیْن، به چُن

به او نیم گوال و قِرارا قسم

به جِرجِق، به لوکَّه، به سیلَه، به وَش

به آتیشِ چوقِ گولوزا قسم

به نفرین عمَه سکینَه که گفت

الهی به رو اُوْ، به بَچّا قسم

به چِکْ چِکَه خینی، به لالِمُنی

به رو تختَه او قدُّ و بالا  قسم

به آچَّکْ، به والَک، به سینَه مِزار

به توغَشَّه تو خُوْ گِرِفتا قسم

که خین شد دل از ای دَغَل بازیا

اَ تِیْرُن بَگیر تا قیاپا قسم

به ریشِ سفـــیدِ بُزِ بیب خالَم

به وَرزُوْ سفـــیدَه یداله قسم

به کیسه کَشایِ حامومْ کُنیَه

که می‌خُسبَنُن تِلَّه بالا قسم

به او کاکَشــــــــایِ صَرا چالیکر

که شُوْ نِصْمِ شُوْ می‌کَشَن کا قسم

به او جوق‌رویای زِرِنْگُ و چَبوک

که تا خاســـــــیَه لایِ خَرّا قسم

به پاشنَه خَری که بِرا مَرز کَشی

می‌چِپُنَه تو چالَه شُخْما قَسَم

به چِزَّه، به چُرْسَگ، به دُمْبَه‌گُیی

به گَزَّک، به ریشه پیشالا قسم

به جُنِ گَونْ زردَه و تول تولو

به اُوْ زندَگُنی، به بُتّا قسم

به پینَه، به تلخَه، به خَرچاقْ‌کُنَک

که می‌چینَن از چالَه جوقا قسم

به سَرگـُــــنْدِلی، کـَــــلَه‌آسِـــــنْگَرَک

به کَکِج، به شُوْدَر، به یونْجا قسم

به چَنْگَه میلیچ و به چَنگه غِلاغ

به شِنْگَه که می‌خورن در جا قسم

به تِنْدَه چِلاسیدن و شُوْچَرَه

به اَتل مَتلِ نَنَه آقا قسم

به کِیْفی که می‌داد آش ترخینَه

زیرِ کرسی و کُلَّه بالا قسم

به کالَه جوش و آشْ‌لابی و دوغ

به دوگولَه گوشت و مربا قسم

به کاچْ ماچی و پِرزولَه سیبْ خاکی

به آشِ زُوُرْدَه، به حلوا قسم

که دارَنْ شَرفْ به تَمُم هَمَشون

به سوسیس و کالباس و پیتزا قسم

به چوقْ توپَه و دوغ دوغ و به قور

به قاپ بازی و چُر حِلالا قسم

به جَگَّه، به چَقَّه، به تا دو گُلی

به قمار، چل گل یامولا قسم

به او چَقّه‌ای که از تِنْدَه خُوْ

سُییدَه بیدی بید تو لا قسم

به چِلَّه زِمِسُّن، تِلِ چارتاقی

بَر آفتُوْریّ بالا قَلا قسم

به چوقْ کَرچَکی که چَپّوُق کَردی بید

پیشَه‌زا دَدَه خالَه کُبری قسم

به دیدی که از هَرْزُقُلْ سَر چُپوق

می‌پیچید به تو دشت و صحرا قسم

به قِرْقِرو بازی، به کَکْ تا خوروس

به دَپْ دَپْ، به او کوشَه کوشا قسم

به او تاقْ‌تَلَه جُفتُ و او تَر تا خشک

به پُر تا پیک، گِیُ و پِسّا قسم

به نیشْ کُنْجیت و چالَه چالَه با ریگ

به خاک پوزَه خوردنِ بَچّا قسم

که والیبال و فوتبال و تنیس

ارزشی ندارَن، وَرْ ایما قسم

به رسم و رسومات عاروسیا

که موندَه زِ عهدِ قدیما قسم

به اِذْنی که می‌سُّنَه نَنَه داماد

اَ نَنَه عاروسْ با تَمنّا قسم

به شیرْنی خورُنی که از بَعدِ اِذْن

می‌گیرَن با شور و غوغا قسم

به عیدُنِه‌ای که داماد می‌بَرَه

خونَه نُمزَدِش، شُوْیِ عِیدا قسم

به او هیمَه باری که پاییز می‌بَرَن

بِرا عاروسی قوم و خویشا قسم

به آواز زیبای ساز و دُهُل

خبر می‌رسَه از لیتیا قسم

دو روز و دو شُوْ پایکوبی و جشن

خونَه عاروس و دامادا قسم

به سازی که مَشْ‌غُلْمَلی سَر می‌داد

جلوی داماد دَم حاموما قسم

به او تُمْبَکی که علیجان می‌زد

به وقتِ شباش نِصْمِ شُوْیا قسم

به بازی دِرْ اُوُردَنِ لیتیا

به اَرباب و نوکر شدن‌ها قسم

به او سبزَه کشمیر آقا مُراد

به هوشنگ و او قِرّ و تُوْیّا قسم

به او تَکِّلی که می‌دادن به هم

به جَم کردنِ پیل خیرْدا قسم

به اِناری که پَرْت می‌کردْ داماد

شُوْیِ عاروسی، سَرِ عاروس قسم

به پیل خیردِه‌ای که می‌رِخْتَن هَمَه

تو سرْ عاروس و دامادا قسم

به سازی که دَمِ حَنْجَلَه می‌زدن

که شد کدخدا دامادِ ایما قسم

شِرافَتْ دارَنْ تفریحاتِ قدیم

به ای لوس بازیایِ سیما قسم

به مورچینَه و خَرْخُدا و به کَک

به کَنَه پیسیدَه، به شِشْ‌پا قسم

به ماس‌لیسَک و بُزْمَک و چُسُنَک

به خَرِنْــگَــز و به لُتِــیْـنا قسم

به میتَه، به ریجَه، به شِشْ ‌تُقُلی

به جُنِ هَمَه پَخْچَه کورا قسم

به کَنَه کُیْوُدَه که هِی می‌مِکَه

خینِ حِیْوُنانِه تو طِیْلا قسم

به مادْگُوْ که آلَشْ بُریدَه شدَه

به وَرْزُوْ که می‌خُسْبَه تو لا قسم

به تا گیوِه‌ای که زِ بَعْدِ عمل

به ماتَحْتِ خَر زَد مَدآقا قسم

به او قوچ گُداری که پاییزَه روز

می‌گیرَن تَگا و قوچا قسم

به او سیرْمَه کوتی که تیشیدَه شد

به غُرِّشْنَه‌ مَلَه قُرّا قسم

خُ بَسَّه دیَه بِل زِمین اِیْ عظیم

تونِه به لُنَه دِنْدَه زَردا قسم

که رُباط‌مرادی جَماعت دیَه

تِیْرُنی شد از دَم تا پِسا قسم

وَر افتاد دیَه رسمِ عهدِ قدیم

که رفتن همَه ایلّا اُوُلّا قسم

عبدالعظیم مجدی، فروردین ۱۳۷۱

درباره @abinmehr

دوباره بررسی نمایید

نیم چکا

نیم چکا

اَمــشـــو دَرای غــصَــه و غــم وایَــه نیــم چِــــکا دل تو دلــِم به طـَــفــرَه تــَـقـَــلایـَه نیـــم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس خرید هاست